“Als je denkt dat iemand anders wel even een nieuwe baan voor je gaat zoeken, kom je er niet”

Sonja Tabales is loopbaanadviseur bij de gemeente Haarlemmermeer.

“Elke organisatie heeft er baat bij dat werknemers proactief aan de slag gaan met hun loopbaan. Zelfregie is daarbij belangrijk: neem het heft in eigen hand en laat je loopbaan niet afhangen van je leidinggevende. Vier jaar geleden ben ik actief begonnen met het promoten van mobiliteit binnen de gemeente en regio waar ik werkzaam ben en dat begint nu zijn vruchten af te werpen. Binnenkort vindt er weer een 'Week van de Mobiliteit' plaats, inmiddels doen daar 25 gemeentelijke organisaties en overheden aan mee.

Een eerste vereiste voor een succesvol loopbaantraject is een netwerk. We hebben hier iemand gehad die beleidsadviseur was en zich wilde omscholen tot patisserie medewerker. Soms moet je dus hulp van buitenaf inschakelen om resultaat te boeken. Daarnaast is de inzet van een medewerker zelf natuurlijk belangrijk. Als je denkt dat iemand anders wel even een nieuwe baan voor je gaat zoeken, kom je er niet. Je kunt wel steun krijgen, maar je hebt als medewerker zelf de regie.

Over mobiliteit praten zou eigenlijk heel normaal moeten zijn, want alle functies zijn aan verandering onderhevig. Als je eenmaal het gesprek over je loopbaan aan bent gegaan, hoef je niet meteen te vertrekken – zeker in het verleden hadden werknemers vaak wel dat gevoel, en dat was een struikelblok. In mijn ogen is investeren in mobiliteit een kwestie van goed werkgeverschap. Managers waren voorheen weleens bang om hun beste mensen te verliezen. Maar misschien zijn de opvolgers wel beter of voegen zij iets nieuws toe aan het team. Of wellicht komt een werknemer na een jaartje op een andere werkplek terug met nieuwe inzichten, kennis en vaardigheden. Die tijdelijke detacheringen zie ik steeds meer. Zelfs de burgemeesters van Haarlemmermeer en Zaanstad zijn vorig jaar twee weken van baan gewisseld. Zo’n tijdelijke constructie is vaak makkelijker te realiseren en kan veel opleveren. Dit soort ontwikkelingen passen ook goed bij de huidige arbeidsmarkt, waarin we veel sterker kijken naar welk talent op welke plek nodig is.”

“Het belangrijkste is dat je niet bang bent voor verandering”

Wim van Soest volgde vorig jaar een arbeidsmobiliteitstraject.

“Mijn hele leven heb ik in de veiligheid gewerkt: bij Defensie, in de beveiliging, bij de politie en als sociaal rechercheur bij de gemeente. Een tijdje terug kreeg ik last van depressieve klachten en kwam ik met een burn-out thuis te zitten. Het werk dat ik deed werd overgenomen door een ander bedrijf en mijn functie verdween. Natuurlijk had ik binnen de gemeente naar andere functies kunnen kijken, maar het soort banen waar ik voor in aanmerking kwam, paste niet bij mij. Klantmanager bijvoorbeeld – daar ben ik het type niet voor. Toen is mij een arbeidsmobiliteitstraject aangeboden. De gemeente betaalde mij nog acht en een halve maand door. In die tijd kon ik me concentreren op het vinden van nieuw werk. Ik kreeg een life coach en een traject coach. Toen ik een talentanalyse deed, kwam het onderwijs duidelijk naar voren. Achteraf is dat wel logisch: ik gaf al trainingen en cursussen, en lessen op de sportschool. Maar dat deed ik er altijd bij, ik had dat nooit bekeken in het licht van mijn loopbaan. Daarna ben ik meteen gaan solliciteren. Na een open sollicitatie bij ROC Zadkine had ik daar een goed gesprek en gaf ik een aantal proeflessen. Het bleek een leuk team en ik werk er sinds december als docent aan de Veiligheidsacademie.

Stabiliteit en rust

Het belangrijkste in zo’n traject is dat je niet bang bent voor verandering. Ik zie ook mensen van boven de vijftig die hun baan verliezen en dan in hun schulp kruipen. Ik had naar de gemeente kunnen blijven wijzen, boos kunnen blijven omdat mijn baan verdween. In het begin vond ik het ook moeilijk om dat af te sluiten, ik heb daar met mijn coach veel over gesproken. Maar je schiet er niets mee op. Op zo’n moment is het prettig als je een klik hebt met je coach, zodat je je veilig voelt en je eigen tempo kunt bepalen. En als je eenmaal weer aan de slag bent, stabiliseert je situatie thuis en is er meer rust. Omdat ik het in mijn nieuwe baan zo naar mijn zin heb, zit ik ook beter in mijn vel.”